2.1 Wspieranie uczących się kobiet w określaniu ich przyszłych celów i zamierzeń

W podejściu Rogersa (1951, Knowles 1973, 32) skoncentrowanym na uczniu, stwierdza on, że "każda jednostka istnieje w nieustannie zmieniającym się świecie doświadczeń, którego jest centrum", co oznacza, że edukator musi wziąć pod uwagę sytuację kobiet, ponieważ istotne jest, aby proces uczenia się był dostosowany do nich. Edukator musi uświadomić uczącym się kobietom, że umiejętności cyfrowe są niezbędne, aby mogły się przystosować do nowoczesnego rynku pracy, dlatego też to szkolenie jest przeznaczone właśnie dla nich. Wyznaczanie celów jest podstawą do ustalenia, dokąd chcemy zmierzać i co chcemy osiągnąć. Dlatego cele nauczania są podstawą procesu uczenia się i muszą być jasno określone na etapie planowania. Po pierwsze, edukator musi zrozumieć, czym są cele nauczania: cele nauczania to mierzalne cele cząstkowe lekcji, które informują o konkretnych efektach uczenia się (Papadopoulou, 2019). Jest to bardzo ważny etap procesu, ponieważ wyznaczanie celów pozwala uczącym się zrozumieć, czego oczekuje od nich instruktor, a edukator może uzyskać wgląd w to, dokąd chcą zmierzać.

Praca z uczącymi się kobietami w trakcie procesu pomoże edukatorowi upewnić się, że proces, który realizują, jest odpowiedni i pomoże mu zrewidować plan w przypadku, gdy nie jest on realizowany prawidłowo. Tak więc, trener jest zachęcany do rewizji nie tylko ostatecznego celu uczących się, ale także procesu, dzięki któremu go osiągną (Braus, 2004). W tym celu edukator powinien zastosować model GROW, w którym najpierw ustala się cel. Następnie ocenia rzeczywistość, w której znajduje się osoba ucząca się, sprawdza, czym dysponuje, oraz znajduje możliwości osiągnięcia celu. Na koniec skupia się na podsumowaniu, sprawdzając, czy cel został osiągnięty i jak przebiegał proces.

Linki do samokształcenia

Developing, monitoring and reporting on personal learning goals

 

2.2  Mówienie otwarcie o problemach uczących się kobiet i ich obecnej sytuacji

Przejrzystość jest kluczem do aspektów otwartości, szczerości i dobroczynności wymienionych przez Peña (2018) jako fundamentalne dla budowania zaufania. Edukator dorosłych musi być świadomy, że brak wiedzy lub umiejętności cyfrowych to zazwyczaj powody do wstydu, ponieważ z każdym dniem umiejętności te są bardziej powszechne. Ponadto, nie każdy ma w domu dostęp do narzędzi potrzebnych do ćwiczenia lub uczenia się tych umiejętności, takich jak komputer czy internet. Ponadto, istnieje wiele programów, które mogą być dostępne tylko w języku angielskim, co stanowi dodatkową barierę dla niektórych kobiet. Większość uczących się kobiet zdaje sobie z tego sprawę, a niektóre z nich będą czuły się z tego powodu zakłopotane lub pozbawione motywacji. Ważne jest, by doradca odniósł się do sytuacji i problemów, z jakimi mogą borykać się te kobiety, ponieważ może pomóc uczącym się znaleźć rozwiązania tych problemów.

Maslow (1972, Knowles 1973, 31) wyjaśnia, że uczący się muszą być na tyle bezpieczni i akceptujący siebie, by woleli wybrać proces wzrostu, a nie bać się go. Jednym ze sposobów na przezwyciężenie strachu przed porażką i niską samooceną, jakie mogą mieć uczący się, jest rozmowa o nich. Przyznanie się jest pierwszym krokiem do znalezienia rozwiązania, ponieważ nie istnieje żaden problem nie do pokonania, a jeśli uznanie pochodzi nie tylko od kobiet, ale także od edukatora, uczący się będą czuli się pewniejsi swoich możliwości, pomimo ich osobistej sytuacji.

 

2.3  Pokazanie uczącym się kobietom perspektywy zatrudnienia w sektorze cyfrowym oraz konieczności zdobycia umiejętności, które będą w tym celu przydatne

Rogers (1972, Knowles 1973, 33) twierdzi, że uczący się będą bardziej zainteresowani uczeniem się tego, co ich zdaniem jest związane z nimi i ich samodoskonaleniem. Jeśli to oni będą wyznaczać swoje cele i aspiracje, będą bardziej chętni do współpracy i zmotywowani podczas szkolenia. Dlatego ważne jest, aby edukator był świadomy korzyści płynących z zaangażowania się w sektor cyfrowy w celu rozpowszechnienia tej informacji. W tym celu, edukator może przedstawić uczestniczkom różne relacje kobiet lub dane na temat aktualnej sytuacji w sektorze, które mogą pokazać zapotrzebowanie na siłę roboczą. Prezentacje i goście mogą być świetnym wkładem, więc uczące się kobiety mogą usłyszeć z pierwszej ręki proces kogoś, kto zaangażował się w cyfrowy sektor rynku pracy, mogąc zadawać pytania i uzyskać lepszy wgląd w sytuację. 

Knowles (1973) stwierdził, że dorośli muszą wiedzieć, dlaczego powinni się czegoś nauczyć, zanim się w to zaangażują. Edukator dorosłych musi wyjaśnić znaczenie posiadania umiejętności cyfrowych dla uczących się, ponieważ muszą oni zrozumieć, że te umiejętności będą przydatne nie tylko w pracy w sektorze cyfrowym, ale także w wielu innych aspektach współczesnego życia. Edukator musi wyjaśnić im cały proces uczenia się, korzyści, jakie osiągną i jak mogą kontynuować naukę po zakończeniu szkolenia. Według Heleny Pozniak (2020) w kursach mających na celu zdobycie nowych umiejętności cyfrowych biorą udział osoby z wykształceniem artystycznym i humanistycznym, osoby bez wykształcenia, a także osoby w bardzo różnym wieku. Zatem przekwalifikowanie się jest zawsze możliwe, a brak wykształcenia technologicznego nie powinien być motywem hamującym ten rozwój.

Ponadto, dziedzina ta oferuje wiele różnych możliwości, które mogą pozwolić osobom o różnych umiejętnościach i kompetencjach wybrać jedną z różnych ścieżek kariery. Co więcej, sektor ten rozwija się z dnia na dzień, pozwalając nowym osobom znaleźć w nim swoje miejsce. Ważne jest również, aby edukator podkreślił, że podczas procesu przekwalifikowania, kobiety zdobędą pewne uniwersalne umiejętności, które poprawią i wzmocnią również inne aspekty ich życia (Wilson, 2018). Zadaniem edukatora jest więc pokazanie uczącym się kobietom, że tylko angażując się w proces przekwalifikowania poprawią swoje kompetencje i swoją sytuację, a poprawa ta nie ograniczy się tylko do sfery zawodowej.

 

2.4  Okazywanie empatii wobec uczących się i autentyczna troska o dobro i przyszłość uczących się kobiet

Według Sobel (2021), empatia jest zdolnością do rozumienia i dzielenia uczuć i emocji innej osoby, i jest to cecha niezbędna do budowania dobrych relacji. Empatia jest cechą wspólną dla każdej istoty ludzkiej, z wyjątkiem niektórych przypadków uszkodzenia mózgu i innych chorób. Jednakże, niektórzy mogą mieć tę cechę bardziej rozwiniętą niż inni. Ci, którzy są bardzo empatyczni mają tendencję do bycia bardziej hojnymi i zatroskanymi o dobro innych, dlatego ważne jest, aby edukator dorosłych miał tę cechę odpowiednio rozwiniętą. Jak stwierdza Loehr (2017), bycie empatycznym jest niezbędne dla liderów, i właśnie kimś takim edukator dorosłych będzie dla swoich uczniów. Posiadanie dobrze rozwiniętej empatii pozwoli edukatorowi lepiej zrozumieć potrzeby uczących się, stworzyć bardziej otwarte środowisko, w którym informacja zwrotna przepływa płynnie, a także zrozumieć to, co niewypowiedziane, np. to, czego uczący się nie mówią wprost.

Aby okazać empatię swoim uczennicom, edukator dorosłych powinien (Loehr, 2017):

• Słuchać ich bez przerywania, stosując również ćwiczenie aktywnego słuchania. Zapewni to, że edukator dorosłych słucha uczącego się z prawdziwego zainteresowania, a nie tylko po to, by udzielić odpowiedzi.
• Zwracać uwagę na swoją postawę ciała i komunikację niewerbalną, upewniając się, że nie okazuje braku zainteresowania, co mogłoby zostać dostrzeżone przez uczące się kobiety.

Okazywanie empatii wobec innych, zwłaszcza wobec uczących się kobiet, pozwoli edukatorowi stworzyć bezpieczne środowisko, w którym kobiety będą czuły się pewnie, mówiąc otwarcie o swojej obecnej sytuacji i problemach życiowych.

Linki do samokształcenia

How to Build Empathy and Strengthen Your School Community

Teacher educator self-awareness: Empathy

Zdjęcie zaczerpnięte z Istock. (2021)