Materiały do “Stosowanie odpowiednich technik i metod coachingowych w pracy z uczącymi się kobietami”

3.1 Style, umiejętności i metody coachingowe, wykorzystanie szkoleń online

Coaching dorosłych wymaga wiedzy na temat stylów, umiejętności i metod coachingu. Styl coachingowy polega na inspirowaniu uczących się, budowaniu ich pewności siebie i uczeniu ich umiejętności potrzebnych do pomyślnego rozwoju i współpracy, przy jednoczesnym zapewnieniu, że czują się wspierani przez nauczyciela-trenera dorosłych na całej drodze. Kompetentny trener-edukator dorosłych wykazuje się dobrymi umiejętnościami komunikacyjnymi i społecznymi - ponieważ konstruktywna informacja zwrotna jest ważna w tym stylu przywództwa - ale najskuteczniejszy trener będzie również zadawał pytania swoim uczniom, by zachęcić ich do burzy mózgów i rozwiązywania problemów. Metody coachingowe mogą być skutecznym sposobem na uporanie się z kulturą pracy, która w najlepszym przypadku wydaje się być bezproduktywna, a w najgorszym - upadająca. Przy silnym nacisku na cele, rozwój osobisty i grupowy oraz wyniki, rezultaty często mówią same za siebie. Trenerzy-edukatorzy dorosłych mogą stosować jeden lub kilka różnych stylów coachingowych. Jednak ci, którzy odnoszą największe sukcesy, zdają sobie sprawę, że najlepszym sposobem na zapewnienie dobrych wyników jest dostosowanie stylu do kontekstu kulturowego uczestników. Główne style coachingowe są następujące:

  • Demokratyczny coaching: Ta metoda daje uczącym się swobodę i poczucie odpowiedzialności, przy czym trener ingeruje tylko wtedy, gdy jest to konieczne, by utrzymać proces. Osoby będą miały poczucie własnej siły i kontroli, a także będą zachęcane do wnoszenia wkładu.
  • Coaching autorytarny: W tym podejściu to trener decyduje, co, kiedy i jak ma być zrobione. Wszystko, czego wymaga się od zespołu, to jego zrozumienie. Przy niewielkim lub zerowym wkładzie, uczący się mogą czuć się pozbawieni poczucia przynależności i nie są zachęcani do samodzielnego myślenia, ale ta metoda wpaja dyscyplinę, skupia zespół i poprzez wyznaczanie jasnych celów, silnie koncentruje się na wyniku.
  • Coaching holistyczny: Jeśli chodzi o style life coachingowe, prym wiedzie coaching holistyczny. Zgodnie z przekonaniem, że wszystko jest ze sobą powiązane, podejście to zakłada, że osoby są sumą wszystkich swoich części: aby zachęcić do rozwoju osobistego, należy osiągnąć równowagę we wszystkich aspektach życia. Poza tym, że daje uczącym się poczucie ich kariery zawodowej, może również dać im perspektywę na ich miejsce w kontekście społecznym i kulturowym, pomagając im poczuć się pewniej i pokazując im, jakie mają znaczenie. Może rzucić światło na problemy osobiste i powtarzające się zachowania, które mogą mieć negatywny wpływ na szkolenie i poszukiwanie pracy, a także zaoferować rozwiązania, takie jak zarządzanie stresem i techniki relaksacyjne.
  • Coaching wizji: Ten styl zachęca i wzmacnia pozycję uczących się, dając im jasny kierunek i strategie osiągania celów oraz zachęcając do koncentracji. Podobnie jak trener osobisty, podejście to przypomina partnerstwo i wykorzystuje elementy informacji zwrotnej, refleksji i rozmowy, aby naprawdę motywować i wpływać na uczących się.

Idąc dalej, trener dorosłych powinien poznać i opanować kluczowe umiejętności coachingowe, aby móc je stosować. Oto lista:

  • Wyznaczanie celów: Coaching jest podejściem skoncentrowanym na celach, dlatego umiejętność uzyskania od osoby uczącej się jasnych, dobrze zdefiniowanych i angażujących emocjonalnie celów jest jedną z najważniejszych umiejętności, jakie powinien posiadać trener. Podobnie jak w przypadku wielu innych aspektów coachingu, istnieją zarówno formalne, jak i nieformalne wersje tej umiejętności. Po stronie formalnej, trener musi wiedzieć, jak i kiedy wprowadzić wyznaczanie celów do procesu coachingowego i zazwyczaj zna modele takie jak cele SMART (cel SMART jest konkretny, mierzalny, atrakcyjny, realistyczny i określony w czasie). Jeśli chodzi o stronę nieformalną, trener zazwyczaj ma nawyk myślenia i zadawania pytań w sposób skoncentrowany na celu.
  • Patrzenie: Słusznie napisano wiele o znaczeniu słuchania w coachingu, ale patrzenie jest często pomijane. Na przykład język ciała danej osoby mówi bardzo wiele o jej stanie emocjonalnym i poziomie zaangażowania, a jednak tak łatwo jest to zignorować, jeśli trener jest zbyt skupiony na własnych pomysłach dotyczących tego, co powinno się wydarzyć dalej.
  • Słuchanie: Często określa się je mianem aktywnego słuchania, aby podkreślić różnicę między biernym przyjmowaniem tego, co mówi druga osoba, a aktywnym angażowaniem się w rozmowę z nią i pokazywaniem, że poświęcamy jej całą swoją uwagę. Wymaga to odłożenia własnych obaw i pomysłów "do szuflady" podczas słuchania, dlatego może stanowić szczególne wyzwanie dla trenerów menedżerów, ale jest to umiejętność, którą warto rozwijać.
  • Empatia: Empatia rozwija się naturalnie poprzez patrzenie i słuchanie. Robiąc to uważnie, trener może zacząć wczuwać się w stan emocjonalny drugiej osoby. Niektórzy ludzie doświadczają empatii jako silnego doznania fizycznego (naukowcy powiązali to zjawisko z działaniem neuronów lustrzanych). Umiejętność empatii ma kluczowe znaczenie dla dobrego trenera osób dorosłych, ponieważ nie tylko pomaga mu zaakceptować drugą osobę na jej własnych warunkach, ale także czasami "dostroić się" do emocji i myśli, których uczący się nie jest w pełni świadomy.
  • Stawianie pytań: U podstaw coachingu leży gotowość do odłożenia na bok własnych pomysłów na temat "najlepszego/właściwego/oczywistego sposobu" zrobienia czegoś i zadania pytania w celu uzyskania od kogoś innego pomysłów na to, jak podejść do danej kwestii. Dla osób uczących się, zadanie pytania może być pomocne na trzy sposoby:

  1. Koncentracja uwagi - pytania nie są bezpośrednie, ale wywierają wpływ. Skłaniają osobę uczącą się do poszukiwania nowego pomysłu lub rozwiązania w konkretnym obszarze. Doświadczeni trenerzy są biegli w używaniu pytań, aby pomóc ludziom wyjść poza "myślenie problemowe" i szukać odpowiedzi w nieoczekiwanych miejscach.
  2. Pozyskiwanie nowych pomysłów - niezależnie od tego, jak "oczywista" może wydawać się trenerowi odpowiedź, zadziwiające jest, jak często uczący się wymyśla kilka różnych, często lepszych alternatyw. Jeśli nie zadasz tego pytania, ryzykujesz, że kreatywność osoby uczącej się pozostanie niewykorzystana.
  3. Wspieranie zaangażowania - istnieje ogromna różnica między robieniem czegoś, bo ktoś ci to kazał lub zasugerował, a robieniem czegoś, co sam wymyśliłeś. Nawet jeśli osoba ucząca się wpadnie na ten sam pomysł, który miał na myśli trener, fakt, że sama go przemyślała, oznacza, że będzie miała dużo większe poczucie własności i zaangażowania podczas wprowadzania go w życie.

  • Udzielanie informacji zwrotnej: kluczem do skutecznego udzielania coachingowej informacji zwrotnej jest to, że jest ona obserwacyjna i nieoceniająca. Kiedy trener przekazuje jasną, konkretną informację zwrotną na temat działań osoby uczącej się i ich konsekwencji, istnieje szansa, że osoba ucząca się będzie w stanie sama ocenić swoje osiągnięcia.


Links for the self-learning


3.2 Zastosowanie technik coachingowych w pracy z uczącymi się kobietami

Kobiety napotykają powszechnie znane bariery w rozwoju kariery zawodowej. Przyczyn tej nierównowagi jest wiele i wciąż się o nich dyskutuje. Należą do nich uprzedzenia (zarówno świadome, jak i nieświadome), bariery strukturalne i kultura organizacyjna. Ponadto badania wykazały, że kobiety pracujące w branżach i na stanowiskach tradycyjnie zdominowanych przez mężczyzn mają dostęp do mniejszej liczby możliwości rozwoju w zakresie przywództwa niż mężczyźni w tych dziedzinach.

W rezultacie, mimo że 80 procent kobiet zatrudnionych w nauce, inżynierii i technologii deklaruje, że "uwielbia swoją pracę", wskaźnik rezygnacji z pracy w tych dziedzinach jest wyższy niż w przypadku mężczyzn. W branżach "high-tech" odchodzą one z pracy ponad dwukrotnie częściej niż mężczyźni (41% w porównaniu do 17%).

Ponadto stopa zatrudnienia kobiet w Europie wzrasta, ale pozostaje niższa niż stopa zatrudnienia mężczyzn. W 2018 r. stopa zatrudnienia kobiet (w wieku 20-64 lat) w (UE) wyniosła 67%, o jeden punkt procentowy (pp) więcej niż w poprzednim roku i o 5 pp więcej niż w 2008 r. Jednak wskaźnik zatrudnienia kobiet był nadal o 12 punktów procentowych niższy niż analogiczny wskaźnik dla mężczyzn w tym samym wieku.

Co może zrobić utalentowana kobieta, gdy boryka się z bezrobociem lub kłopotami w pracy?

Coaching jest odpowiedzią na te problemy, ponieważ poprawia: wyniki zawodowe, relacje, poszukiwanie pracy i pewność siebie. Coaching jest coraz bardziej popularną strategią wykorzystywaną do pomocy utalentowanym kobietom w rozwijaniu ich umiejętności i awansie zawodowym. Wiele organizacji samodzielnie inwestuje w coaching dla swoich pracowników "o wysokim potencjale", a badania wykazały, że coaching może być szczególnie skuteczny w zmniejszaniu różnic w rozwoju przywództwa ze względu na płeć. Aby zapewnić coaching uczącym się kobietom, sugeruje się zastosowanie relacji jeden na jeden, w której profesjonalny trener pracuje z osobą uczącą się nad osiągnięciem celów osobistych i zawodowych, dostarczając informacji zwrotnych i wskazówek, które ułatwiają doskonalenie. Ostatnie badania ujawniły obiecujące dane dotyczące coachingu, zwłaszcza w odniesieniu do jego potencjału w zakresie wyrównywania dostępu do rozwoju przywództwa między mężczyznami i kobietami. W badaniu z 2017 roku mężczyźni o 50% częściej niż kobiety twierdzili, że ich szkolenia z zakresu przywództwa były "bardzo skuteczne". Jednak gdy respondenci zgłosili, że skorzystali z coachingu w ramach rozwoju przywództwa, ta różnica prawie zniknęła.

 

Linki do samokształcenia

 

3.3 Maksymalizacja potencjału uczących się kobiet w zakresie wyznaczania celów

Głównym celem każdego programu coachingowego jest maksymalne wykorzystanie potencjału osoby uczącej się do wyznaczania celów i planów. Wzmocnienie pozycji kobiet i dziewcząt w celu osiągnięcia ich pełnego potencjału ma fundamentalne znaczenie dla rozwoju społecznego każdego społeczeństwa i zostało uznane przez Organizację Narodów Zjednoczonych (ONZ) jako jeden z Celów Zrównoważonego Rozwoju (numer 5: Osiągnięcie równości płci i wzmocnienie pozycji wszystkich kobiet i dziewcząt). Aby to osiągnąć, bardzo przydatny jest coaching, czyli uczenie się kobiet.

Ważne jest, aby trener uświadomił uczącym się kobietom, że ich sukces zawodowy i osobisty jest uzupełnieniem tego, jak daleko są skłonne planować. Dobrze skonstruowane cele są niematerialną formą zwycięstwa, która odpowiednio wymaga skutecznych strategii i taktyk. Marzenia i wizje, które są sprowadzone do formy pisemnej (planu) sprawiają, że droga do sukcesu staje się niezapomniana. Umysł, który jest dobrze przystosowany do przyszłości, to umysł, który już przelał plan na papier, a nie ten, który go nie przelał.

Wyznaczanie celów ma kluczowe znaczenie dla efektywnych strategii zarządzania czasem i stresem. Trenerzy nauczą uczestników, że wzięcie odpowiedzialności za swoje życie sprawi, że będą oni odpowiedzialni za wszystkie wydarzenia, zarówno te nieprzewidziane, jak i te, które można kontrolować.

Aby to zrobić, cele S.M.A.R.T są planami celów wraz z krokami, które podejmiesz, aby je osiągnąć. Wyznaczanie celów odbywa się według kryteriów S-M-A-R-T

  • KONKRETNE: Cele powinny być napisane w sposób prosty i jasno określać, co zamierzasz zrobić. Przedstaw wyraźny obraz celu i jasne wskazówki dotyczące działania, aby zwiększyć sukces. Odpowiedz na pytania - Kto, Dlaczego, Gdzie, Kiedy, Co.
  • MIERZALNE: Cele powinny być mierzalne, abyś miał pewność, że je osiągniesz. Mierzenie działań i postępów może być doskonałym motywatorem.
  • OSIĄGALNE: Cele powinny być osiągalne; muszą one nieco rozciągać cię w czasie, abyś czuł się wyzwany, ale muszą być dobrze zdefiniowane, abyś mógł je osiągnąć. Musisz posiadać odpowiednią wiedzę, umiejętności i zdolności potrzebne do osiągnięcia celów.
  • REALISTYCZNE: Cele powinny mierzyć wynik, a nie aktywność. Powinny być nieco poza twoim zasięgiem, aby stanowiły wyzwanie do rozwoju, ale realistyczne.
  • OKREŚLONE W CZASIE: Cele powinny być powiązane z ramami czasowymi, które stwarzają praktyczne poczucie pilności lub powodują napięcie pomiędzy obecną rzeczywistością a wizją celu. Bez takiego napięcia jest mało prawdopodobne, że cel przyniesie odpowiedni rezultat. Określenie ram czasowych pozwoli ci ocenić swoje postępy i odpowiednio przeformułować cele, aby nie dryfować w kierunku innych, bardziej pilnych celów.

Wyznaczanie celów w oparciu o kryteria S-M-A-R-T jest główną i bardziej efektywną strategią, którą trener powinien przekazać uczącym się kobietom. Ponadto, inne kluczowe umiejętności to: samomotywacja, zarządzanie czasem, pozytywne myślenie, ustalanie priorytetów.

 

Linki do samokształcenia

 

3.4 Monitorowanie procesu coachingu

Ewaluacja coachingu to systematyczny sposób określania rezultatów i wartości merytorycznej skutecznego coachingu. Coaching jest procesem dynamicznym i indywidualnym. Plany i cele osób uczących się nigdy nie są statyczne, ponieważ rozwój i zmiana nigdy nie są liniowe. Cele będą i powinny się zmieniać i ewoluować w trakcie relacji coachingowej.

Aby poradzić sobie z nadchodzącymi odchyleniami, ważne jest ciągłe monitorowanie i ocena trwającego procesu. Dzięki temu można łatwo określić, czy konieczne są działania adaptacyjne i dodatkowe wskazówki. Monitorowanie to proces systematycznego i ciągłego zbierania informacji w trakcie procesu coachingu.

Monitoring w coachingu to zbieranie informacji służących do oceny wyników coachingu oraz postępów w realizacji zamierzonych zmian i celów. Mierzenie skuteczności coachingu za pomocą monitoringu pozwala w łatwy sposób dowiedzieć się, czy okoliczności w trakcie procesu uległy zmianie lub ewolucji. Dzięki monitoringowi trenerzy mogą dostosować kolejne kroki do potrzeb osoby uczącej się. Monitorowanie postępów osoby uczącej się może znacząco poprawić długoterminowy wskaźnik sukcesu osób uczących się oraz jakość coachingu.

Po pierwsze, dla efektywnego monitorowania ważne jest, aby uczący się dzielili się z trenerem swoimi przemyśleniami, doświadczeniami i postępami w sposób zorganizowany i regularny. Wystarczy udostępnić narzędzia takie jak cotygodniowy formularz ewaluacji coachingu lub kwestionariusz efektywności coachingu. Uczestnicy powinni na nie odpowiedzieć i podzielić się nimi z trenerem przed kolejną sesją. Po kilku razach staje się to rutyną i ćwiczy świadomość i koncentrację na realnych doświadczeniach. Świadomość jest kluczem do udanego procesu.

Przykładowy formularz monitorowania wydajności i coachingu może być cotygodniowym przeglądem, kwestionariuszem przed sesją, wspólną listą rzeczy do zrobienia.

Oceniając skuteczność coachingu, należy wziąć pod uwagę następujące kluczowe kwestie:

  • Skuteczność: W jaki sposób sesje i dane wejściowe są przekształcane w działania i wyniki?
  • Efektywność: Jak dalece pojedyncze podjęte kroki przyczyniają się do osiągnięcia pożądanych rezultatów?
  • Trafność: W jaki sposób doświadczenia i rezultaty są zgodne z potrzebami, priorytetami i aspiracjami klienta?
  • Wpływ: Jak znacząca jest/była zmiana w osiągnięciu ogólnego celu?
  • Korzyść: Jak wpływ coachingu ma się do życzeń i potrzeb klienta?
  • Trwałość: W jakim stopniu można oczekiwać, że pozytywne zmiany utrzymają się po zakończeniu coachingu? Czy kontynuacja coachingu ma sens?

Możesz wykorzystać te pytania jako przykładowy formularz oceny coachingu.

 

Linki do samokształcenia